StawyJak leczyć ból stawów?

Do najczęściej występujących wad wrodzonych stawów należą niedorozwój stawu biodrowego i stopa końsko-szpotawa. Dysplazja oraz rozwijające się na jej tle zwichnięcie stawu biodrowego może powstać zarówno w okresie płodowym, jak i okołoporodowym lub noworodkowym. Dysplazja, czyli nieprawidłowe kształtowanie się panewki głowy kości udowej, jest najczęściej występującą wadą wrodzoną narządu ruchu, stwierdzaną u 3% noworodków, a zwichnięcie u 2%. Obie wady dotyczą w większości płci żeńskiej. Dysplazja stawu biodrowego może być spowodowana niefizjologicznym ułożeniem płodu (np. ułożenie pośladkowe) lub wiotkością torebki stawowej. Badanie kliniczne, a w późniejszym okresie radiologiczne niemowlęcia, umożliwia rozpoznanie tej wady i wdrożenie terapii. Nieleczona dysplazja może doprowadzić do zwichnięcia stawu biodrowego. Po postawieniu diagnozy leczenie rozpo­czyna się natychmiast i polega ono na stosowaniu wielokrotnie złożonych pieluch, szyn odwodzących lub wyciągów. Końskie ustawienie stopy w zgięciu podeszwowym z jed­noczesnym szpotawym ustawieniem i odwróceniem okolicy pięty oraz przy wiedzenie przodostopia nazywane jest stopą końsko-szpotawą. Wada spowodowana jest nieprawidłowym ustawieniem kości piętowej, łódkowatej i przestrzennej, które obracają się wokół kości skokowej i ustawiają w odwróceniu. Końskie ustawienie pięty wynika z przemieszczenia wy­rostka przedniego kości piętowej pod głowę kości skokowej, a przywiedzenie przodostopia jest skutkiem przesunięcia kości łódkowatej na przyśrodkowąpowierzchnię głowy kości skokowej. Powyższym zmianom w topografii kości stopy towarzyszą przykurcze torebek stawowych, więzadeł i mię­śni. Leczenie należy podjąć zaraz po urodzeniu i polega ono na wykonywaniu redresji stóp oraz zakładaniu opatrunków korygujących w celu utrwalania korekcji. Późne rozpoczęcie leczenia lub brak poprawy (niepełna korekcja) są wskazaniami do leczenia operacyjnego, mającego na celu przywrócenie stosunków anatomicznych w obrębie stopy.